حـــــــ ـوالی ِ مـآهـ          

اینکه "رهی معیری " را خدا آفرید و اینکه بعد از آن سید جواد بدیع زاده را آفرید تا شعر "خزان عشق"

رهیِ جان را بخواند و بشود زمزمه ی این شبهای سرد و تنهام یعنی یک دنیا زندگی.. یعنی آفریدن یک

دنیا آرامش به دل کسی چون من؛ یعنی آفریدن کسی که با صدایش مرا تنها نمیگذارد؛ حتی وقتی که ده

بار پلی اش میکنم و با هم  کنار پنجره ی بازِ رو به شب میخوانیم :

دلم از غم خونین است / روش بختم این است / ازجام غم مستم ...